متن آهنگ امیر عظیمی به نام بت
لبخند مرا بس بود آغوش لهم میکرد آن بوسه مرا میکشت تب منهدمم میکرد
هر طور دلم میخواست آینده جلو میرفت هر شعبده ای دستش رو میشد و لو میرفت
از برف گریزانم تن سوخته در آتش در قلب زمستانم تن سوز تر از آتش
یک مستی سر دستی در بود و عدم بودم گور پدر دنیا مشغول خودم بودم
یا کنج قفس یا مرگ این بخت کبوتر باز دنیا پل باریکی بین بد و بدتر هاست
ای بر پدرت دنیا آن باغ جهانم کو دریاچه آرامم کوه هیجانم کو