متن آهنگ ماه پیشونی محسن چاوشی
میونِ این همه سرگردونی
دلِ من گرفته؛ ماه پیشونی
بیا، باز دوباره بی تابم کن
منو توو رنگِ چشات؛ خوابم کن
نگو قصه آخرش؛ مرگِ منه
داره چشمات، منو آتیش میزنه
نگو از تلخیه دنیا؛ سیرم
نگو میرم… نگو که می میرم
ای گلِ بهارم! دشتِ لاله زارم
قلبِ داغدارم… سنگِ بی مزارم
دردِ موندگارم؛ روزِ ناگوارم
زخمِ بی شمارم… زهرِ روزگارم
خنده هاموُ؛ با تو از نو ساختم
باز به حرفای تو؛ دل می باختم
میون این همه سرگردونی؛ اومدم توو قلبِ تو مهمونی
بیستونِ قلبموُ می کندم
شکلِ خنده هات شدم! می خندم
چشات از صد تا غزل؛ بهتر شد
خنده هات غنچه؛ ولی پرپر شد
ای گلِ بهارم! دشتِ لاله زارم
قلبِ داغدارم… سنگِ بی مزارم
دردِ موندگارم؛ روزِ ناگوارم
زخمِ بی شمارم… زهرِ روزگارم