متن آهنگ آشیل از سینا پارسیان
منم آن تیزی کُندی که نبُرید تورا
با توام ترس پَس ِ گردن اسماعیلم
پیشِ هرکس که نشستی بَد مارا گفتی
ز چه رو آه مگر من پدر قابیلم
سینه ام را سپرت کردم و این شد مُزدم
مستطیل کفن آلود زمین شد مُزدم
وای بر من که اگر عشق صلاحم باشد
وارد جنگِ صلیبی شده ام با ایلم
در گریزی زِ من و غافلی از سینهی من
خشت خامی که نیافتاده در آیینهی من
به چه میمانم اگر دور بگیری بروی
هند مغموم ِ پُر از مقبره های فیلم
گفته بودی همگان در طلب روی تواند
همگان شیفتهی غمزهی آهوی تواند
نوبتی بود اگر نوبت من بود دگر
بر سر جای خودش بود اگر زنبیلم
گفته بودی همگان در طلب روی تواند
همگان شیفتهی غمزهی آهوی تواند
نوبتی بود اگر نوبت من بود دگر
بر سر جای خودش بود اگر زنبیلم
ز تو گه گاه به من خیر رسیده است بلی
عاشقم خیر سرم آه درست است ولی
این همه سال گذشته است نمیدانم تو
نقطهی قوتی یا پاشنهی آشیلم
ز تو گه گاه به من خیر رسیده است بلی
عاشقم خیر سرم آه درست است ولی
این همه سال گذشته است نمیدانم تو
نقطهی قوتی یا پاشنهی آشیلم